Crisissituatie bij Stichting Indië Monument Hardenberg.

Goede jaarcijfers zo bleek zaterdag 14 mei en een goed bezochte herdenking en donateursdag in 2021 zo vertelde de secretaris in het jaarverslag van de Stichting Indië Monument Hardenberg. En toch sprak voorzitter Schottert van een crisissituatie!. Na het welkomstwoord van mevrouw Brand Weitkamp nam hij het woord. Want voor het goed draaiende houden van een stichting is een, in dit geval volledig vrijwillig, bestuur nodig. En dat is de crisissituatie waarop de voorzitter doelde in zijn betoog. “Wie o wie wil ons bestuur versterken?” Was zijn concrete vraag. Op dit moment rust het werk van de stichting op de schouders van slechts drie personen. En als men de zes Hardenbergse jongens die in voormalig Nederlands Indië sneuvelden wil blijven herdenken zal het huidige bestuur toch moeten worden uitgebreid. Dat dit nog niet ten koste gaat van het doel bleek zaterdag wel in de jaarverslagen en vooral de sfeer op de donateursdag. Het was een erg gezellige middag in “de Wiekstee” te Baalderveld waar na de pauze de heer ten Brinke uit Bergentheim, of Banthum zoals hij zelf zei, zijn verhaal mocht doen. Met een presentatie over vooral de scheepvaart op en het leven rondom het kanaal Almelo – de Haandrik wist hij de trouwe donateurs te vermaken. Een levendige verteller die geen moment verveelde. Met vele foto’s en filmpjes van het kanaal dat door een ieder wel werd herkend. Het bestuur bedankte de heer ten Brinke hartelijk voor zijn inzet en ook voor het feit dat er op het laatste moment nog een beroep op hem mocht worden gedaan toen de geplande spreker om begrijpelijke redenen niet kon. De dag werd traditioneel besloten met een chinees buffet. En als mevrouw Brand Weitkamp tegen zes uur geen officieel einde aan de donateursdag had gemaakt was het waarschijnlijk tot in de late uurtjes door gegaan. Mocht u iemand weten of zelf affiniteit hebben met het Indië verhaal en het bestuur willen versterken, neem dan contact met ons op via het contactformulier op deze website

Gewijzigde Donateursdag Stichting Indië Monument Hardenberg

Vorig jaar nog in oktober omdat het niet eerder mocht maar met een iets gewijzigde agenda begint zaterdag 14 mei om 14:00 de donateursdag van de Stichting Indië Monument Hardenberg. De dag begint zoals gebruikelijk met de jaarverslagen van de penningmeester en de secretaris en wordt afgesloten met de, inmiddels traditionele, rijstafel. Na de pauze zal echter niet de gast spreken die in de agenda staat vermeld. Het bestuur had hier al enigszins rekening mee gehouden en met de heer ten Brinke een goede vervanging achter de hand. Hij zal de donateurs vertellen over de geschiedenis van het kanaal Almelo – De Haandrik. Deze dag is niet alleen bedoelt voor de donateurs maar ook voor een ieder die geïnteresseerd is in het werk van de Stichting Indië Monument en wordt gehouden in “de Wiekstee” hondsdraf 2b Baalderveld. We zouden graag nieuwe potentiële donateurs ontvangen deze middag, aldus het bestuur van de stichting. De officiële uitnodiging vindt u hier

Donateursdag 2022

Vorig jaar nog laat in het jaar door de maatregelen die toen nog van kracht waren maar dit jaar al een stuk eerder, de jaarlijkse donateursdag. Zet zaterdag 14 mei 2022 alvast in uw agenda. We beginnen zoals altijd om 14:00. We zijn inmiddels druk met de voorbereiding bezig en hopen voor koningsdag de uitnodiging bij u thuis te hebben. Wat al vast staat is de locatie, de Wiekstee in Baalderveld, Hondsdraf 2b 7772 LZ Hardenberg. Tot die tijd zou u eens een bezoek kunnen brengen aan ons youtubekanaal We hebben daar inmiddels 7 filmpjes staan. Hierin ziet u verkort en opgedeeld de film die destijds is gemaakt van de oprichting van de stichting, ontstaan en onthulling van het monument. Er zijn nog meer filmpjes in het verschiet. Deze zullen we met enige regelmaat toevoegen aan de afspeellijst.

“Je mag niet gebukt gaan onder de schuld”

Blij dat we elkaar eindelijk weer gewoon kunnen zien, zei mevrouw Brand. Die namens de Stichting Indië Monument Hardenberg de tientallen donateurs welkom heette op deze 23e donateursdag. “Het jaarverslag van 2019 had u in 2020 moeten horen en het verslag van 2020 stond, zoals u straks zult horen, voor maart van dit jaar gepland“. Zo begon vervolgens de secretaris van de stichting zijn verhaal. Want ook de stichting heeft haar activiteiten lange tijd met gebonden handen moeten uitvoeren. De herdenking van 2020 was een sobere met slechts enkele genodigden, maar de laatst gehouden herdenking op 15 augustus was gelukkig al bijna weer een normale herdenking. En de donateursdag die normaal in maart plaats vindt, was dit keer op zaterdag 16 oktober. Voorzitter Schottert vertelde dat de voor 2020 gemaakte plannen om een grote voorlichtingsdag te geven voor de scholen, weer uit de ijskast zijn gehaald en hopelijk nog voor het eind van het jaar kunnen worden gerealiseerd. Helaas hebben een aantal scholen die zich hadden aangemeld afgehaakt. Iets wat de stichting zeer betreurt, want het verhaal over de geschiedenis van Nederlands Indië moet worden verteld en wordt vaak vergeten. En dat het een boeiend verhaal is bleek op deze donateursdag maar weer eens toen na de pauze de heer Leen Scholten aan het woord kwam om zijn verhaal te vertellen. Deze inmiddels gepensioneerde geschiedenisleraar vervulde als commandant ziekendrager in Nederlands Indië zijn dienstplicht voor een periode van drieënhalf jaar. In eerste instantie had Leen zich aangemeld al vrijwilliger, maar werd afgekeurd. Toen hij daarna voor zijn dienstplicht werd opgeroepen en gekeurd, werd hij tot zijn verbazing goedgekeurd. Nederland had mensen, veel mensen, nodig om de verre reis over de oceaan te maken. Deze reis wordt prachtig uitgebeeld in het monument in het Indiëplantsoen, vertelde de heer Scholten. Zijn taak begon al in Nederland waar hij onder andere mensen moest ophalen die het niet zagen zitten om de dienstplicht zover van huis te vervullen. Ze werden met brancard van huis gehaald en naar de arts op de kazerne in Assen gebracht. Waar ze vervolgens op wonderbaarlijke wijze bleken genezen en naar buiten kwamen rennen. Ook ging Leen in op de ommekeer in zijn motivatie. Iets waar meerdere Indiëveteranen over mee konden praten. Want waar bijna iedereen dacht dat men de orde en rust ging herstellen in een voormalige kolonie, die na de bezetting van de Japanners in een machtsvacuüm waren terecht gekomen, bleek al snel dat de echte reden van het sturen van een zo grote troepenmacht anders was. Nederland had een groot economisch belang en wilde dit behouden. Leen Scholten noemde dit de grote politiek en maakte het verschil duidelijk met de “kleine politiek” waar zij als militairen mee kregen te maken. Daar waar hij meende op een terechte missie te zijn veranderde dit beeld naar een mission impossible. “Je mag niet gebukt gaan onder de schuld” gaf hij de toehoorders mee zoals hij dit ook vertelde aan soldaten die hiermee worstelden. De klas met donateurs luisterde aandachtig en kwam na afloop met vragen en verhalen, iets waar het bestuur en de heer Scholten in het bijzonder erg blij mee waren. De middag werd afgesloten met een inmiddels traditionele rijsttafel en men sprak de wens uit om elkaar in maart 2022 weer te zien voor de volgende reguliere donateursdag.

Stichting Indië Monument houdt toch een donateursdag

We hebben wat in te halen. Zo staat er te lezen in de officiële uitnodiging. Lang leek het erop dat er voor het tweede jaar op rij geen donateursdag zou zijn voor de mensen die zo belangrijk zijn voor de Stichting Indië Monument Hardenberg. Maar na de versoepelingen van de laatste tijd heeft het bestuur van de stichting toch haar trouwe donateurs uitgenodigd voor een gezellig samenzijn bij “de Wiekstee” aan het Hondsdraf in Baalderveld. Wel is men verplicht om alle bezoekers te controleren op de corona QR code maar dan kan er toch echt een donateursdag worden gehouden. Geen maart zoals gebruikelijk maar 16 oktober geeft het bestuur een toelichting op wat er de afgelopen, bijna, twee jaar zoal is gebeurd. Samenvatting van de jaarverslagen door de penningmeester en de secretaris. De heer Leen Scholten is uitgenodigd om na de pauze zijn verhaal te doen. Het verhaal van een veteraan die zelf in voormalig Nederlands Indië heeft gediend. De middag begint om 14:00u en wordt, bij voldoende belangstelling, afgesloten met een Indische rijsttafel. Voor de rijsttafel wil het bestuur wel graag weten hoeveel mensen hier aan meedoen. U kunt zich hiervoor tot dinsdag 12 oktober 20:00 opgeven via secretaris@indiemonument-hardenberg.nl of klik op de link onderaan deze pagina.

Veel mensen herdenken op gepaste wijze de zes Hardenbergse jongens

Het was even afwachten hoeveel mensen er aanwezig zouden zijn bij de jaarlijkse herdenking in het Indiëplantsoen. Maar net als in voorgaande jaren, met uitzondering van vorig jaar toen er door de strenge coronamaatregelen een beperkt aantal genodigden aanwezig kon zijn, waren er weer ruim honderd mensen die stilstonden bij de twee monumenten die in het plantsoen staan. Het ene monument voor de slachtoffers van de Japanse interneringskampen en de ander voor de zes Hardenbergse jongens die hun leven verloren in het voormalig Nederlands Indië. Stipt om half acht begon de drieëntwintigste herdenking alweer, zoals de voorzitter in zijn toespraak aangaf. Hij riep de kinderen en kleinkinderen van de veteranen en diegenen die de Japanse interneringen hebben mee gemaakt op om te luisteren en zo nodig te vragen naar de verhalen om de herinneringen levend te houden. Namens de kampslachtoffers sprak de heer van der Ree. Hij vertelde het verhaal van zijn ouders en hoe zij elkaar slechts de helft van hun dertienjarige huwelijk hadden gezien. En de andere helft gescheiden waren door het leven in de kampen. Hij noemde zijn verhaal vooral een hommage aan de moeders in de kampen. Na de toespraken was er een plechtige twee minuten stilte gevolgd door een, uit volle borst, mee gezongen Wilhelmus. De monumenten veranderde hierna in een hoopvolle bloemenpracht door de vele bloemstukken en kransen die door velen waren neergelegd. Al met al kan het bestuur terug kijken op een goede herdenking met een boven verwachting grote belangstelling gezien de huidige omstandigheden.